Waarom HypHoi?

Er zijn talloze cursussen en trainingen op het gebied van presentaties, sollicitaties, examens, etc. De meeste daarvan zijn gericht op het aanleren van vaardigheden. Hoe moet je staan tijdens een presentatie? Hoe ga je om met lastige vragen tijdens een job interview? Hoe maak je een examen? Zelfs over hoe je mensen aanspreekt om ze te versieren. Ook het internet staat vol met pagina’s met dergelijke adviezen. Dat doen wij dus niet.

Naar onze mening heb je pas iets aan dergelijke adviezen als je ontspannen genoeg bent om ze in de praktijk te brengen. Sterker nog, als je dat gaat proberen terwijl je nerveus bent, zul je hoogstwaarschijnlijk alleen nog maar nerveuzer worden. Op deze pagina gaan we – voor de liefhebber – kort in op de theoretische achtergrond van onze workshops. Dit wordt uiteraard ook behandeld in de workshops en trainingen. Dat doen we aan de hand van de “plankenkoortscyclus”, maar je kunt plankenkoorts hier heel ruim opvatten, want het geldt grotendeels ook voor de andere onderwerpen.

 

+

De cyclus

Hoe ontstaat plankenkoorts? Het model wat wij gebruiken is “the stage fright cycle”. Wanneer je gaat solliciteren of presenteren, heb je verwachtingen, of voorspellingen, die kunnen leiden tot een paniekreactie – trillende handen of stem, de draad kwijt raken, etc.

stagefright

Je gaat dan nog meer op jezelf letten, je aandacht verdelen en daardoor fouten maken. Dat zorgt uiteraard weer voor extra gespannen verwachtingen bij een volgende keer.

Paniek!

Het begint dus vaak met verwachtingen. Soms staat er veel op het spel en heb je hele beelden in je hoofd over wat er kan gebeuren als je presentatie goed gaat (succes!) of juist slecht gaat (faal!). Je kunt je dan al snel zorgen gaan maken, en zodra er iets gebeurt dat kan duideln op misgaan – een klamme hand, een verveelde blik in de zaal, een kritische vraag in een sollicitatiegesprek – dan ontstaat er vaak een paniekreactie.

Dat is geen bewust proces, maar wordt veroorzaakt door een “ouder” deel van de hersenen. Het deel dat zorgt dat in geval van gevaar je lichaam zich voorbereid op vechten, vluchten, of stil staan (fight, flight or freeze). Je ziet dat ook terug bij spreekangst. Mensen kunnen de draad kwijtraken en stilvallen (freeze), hun verhaal gaan afraffelen of presentaties vermijden (flight) of just geagiteerd in de verdediging schieten naar het publiek (fight).

Merk je dat dit gebeurt, dan bevestigt dat je oorspronkelijke zorgen en je gaat steeds meer letten op wat er met je lichaam gebeurt. Je gaat je aandacht verdelen tussen je presentatie en je paniekreactie, en meer en meer fouten maken.

En dan de volgende keer

De volgende keer zijn je verwachtingen en  voorspellingen mede-gebaseerd op je voorgaande ervaring(en). Misschien verwacht je nu al dat je gaat stamelen, of dicht gaat klappen bij moeilijke vragen van de sollicitatiecommissie. Ervaringen, en zeker emotionele ervaringen, blijven vaak nog lang je gedrag beïnvloeden.

dreamstime_11857862

Workshops

Workshops met presentatie- of gespreksadviezen vergroten niet alleen je kennis, maar ook je verwachtingen. Bovendien heb je met zoveel tips nóg meer om je aandacht over te verdelen. Volgens ons heb je daar meer aan, als je eerst de stage fright cycle weet te doorbreken. Een beproefde methode om de paniekreactie af te leren is: heel vaak doen. Maar dat is misschien niet zo heel praktisch.

De workshops en trainingen van HypHoi zijn daarom gericht op twee belangrijke dingen: Enerzijds het neutraliseren van negatieve herinneringen aan vorige presentaties of gesprekken. De emotionele lading van zulke ervaringen is makkelijk te verminderen waardoor hun invloed op je huidige prestaties ook afneemt. Anderzijds gebruiken we technieken om de paniekreactie in toekomstige situaties te voorkomen, zodat je je volle aandacht bij je presentatie kunt houden. Alle aandacht kan nu naar het overbrengen van je boodschap!

De methodes die daarbij worden gebruikt zijn afkomstig uit hypnotherapie en NLP.

Verantwoording

Het concept van de stage fright cycle is ontleend aan Own the Room, van David Booth, Deborah Shames en Peter Desberg en hangt samen met de theorie van “the triune brain”.